Rodzinę trytonów tworzy około 100 gatunków ślimaków zebranych m.in. w takie rodzaje, jak Cymatium, Charonia i Distorsio. Pod względem wielkości muszle tych ślimaków mają przeważnie średnie rozmiary, choć u gatunków z rodzaju Charonia dochodzą do kilkudziesięciu centrymetrów. Zazwyczaj są masywne i grubościenne, kształtu owalnego, o wysokiej skrętce (szczególnie u Charonia) ozdobionej często guzkami, żyłkami i żeberkami osiowymi. Ujście mają porcelanowe ze zgrubiałą, często zaopatrzoną w zęby wargą zewnętrzną i wewnętrzną. Ektremalnie duże zęby wargowe występują u rodzaju Distorsio. Na wrzecionie występują fałdki. Kanał syfonalny jest poszerzony, skręcony lub wygięty. W odróżnieniu od rodziny Bursidae nie mają kanału tylnego nad ujściem. Gruba, włochata lub włóknista warstwa konchiolinowa, o barwie od żółtawobrązowej do brązowej, chroni muszlę przed gąbkami. Ślimaki wytwarzają rogowe, pomarańczowobrązowe, owalne wieczko z niecentralnie położonym zawiązkiem. Dobrze rozwinięta noga od przodu jest poprzecznie ścięta, a z tyłu z reguły wydłużona. Między dwoma czułkami głowowymi osadzony jest masywny, kurczliwy ryjek. Oczy leżą u podstawy czułków. Cymatiidae są typowymi mięsożercami, żywiącymi się mięczakami, robakami, rozgwiazdami, strzykwami, żachwami itp. zwierzątami morskimi. Żyją na podłożach mulistych, koralowcach i skałach, w płytkich i głębokich wodach. Zamieszkują ciepłe strefy klimatyczne do umiarkowanych, ale przede wszystkim prowincję Indopacyfiku.