Xenophoridae popularnie nazywane są "śmieciarkami" ze względu na rzadką zdolność wbudowywania w ścianę muszli najróżniejszych materiałów, takich jak kamyki, muszle innych gatunków mięczaków i ich szczątki, drobne koralowce, gąbki, rurki wieloszczetów. Czasem ulegają przyczepieniu również odłamki szkła lub materiały używane przez człowieka. Miejsce wbudowywania wtrętów na muszli nie jest przypadkowe, aczkolwiek zależy w dużej mierze od środowiska bytowania. Rodzina liczy około 30 gatunków zebranych w trzech rodzajach (Xenophora, Onustus, Stellaria). Muszle niektórych gatunków dochodzą do dużych rozmiarów, są stosunkowo cienkościenne, z niską, stożkowatą skrętką i wklęsłą podstawą. Rodzaj Stellaria charakteryzuje się obecnością rzędu kolców na najbardziej oddalonych od osi krańcach skrętów. Niektóre ślimaki posiadają dołek osiowy, zwykle wąski, ale głęboki, np. u Stellaria. Na cienkim, gładkim, konchiolinowym wieczku widać strukturę koncentrycznych linii i tuż przy środku położony zawiązek wieczka. Xenophora przytwierdzają do różnych miejsc zewnętrznej powierzchni muszli różne przedmioty za pomocą wydzieliny nogi przez okres całego życia, natomiast u rodzaju Onustus zdolność ta ujawnia się tylko w początkowych skrętach. Dobrze rozwinięta noga ślimaków dzieli się na dwie części: przednią - lokomocyjną, i tylną - wytwarzającą wieczko. Na rozwiniętej głowie widnieje para czułków z oczami u podstawy. Ślimaki te zamieszkują wody tropikalne, głównie zachodniego Pacyfiku. Żyją na piaszczystym lub kamienistym podłożu zarówno płytkich, jak i głębszych wód. Poruszają się w środowisku szybkimi ruchami skaczącymi. Oprócz martwych szczątek mogą przytwierdzać do powierzchni muszli także żywe organizmy, takie jak gąbki, jamochłony, mszywioły, osłonice.